Bert

Zichzelf voorstellen is niet eenvoudig: waar te beginnen en wat is interessant genoeg?


Ik doe een poging.


Als vijfjarige was ik reeds gebeten door de houtmicrobe. Bij een lokale meubelmaker en vriend des huizes, was ik niet weg te slaan uit zijn atelier. Alle houtbewerkingen, manueel en machinaal heb ik daar gezien en zonder het goed te beseffen opgenomen in een apart deel van mijn geheugen.


De techniek en vooral de civiele technieken hebben me altijd erg aangesproken. Als burgerlijk ingenieur bouwkunde heb ik me in mijn job altijd kunnen uitleven in het ontwerpen en uitvoeren van een breed gamma van bouwwerken zoals bruggen, tunnels, renovatiewerken….. Deze ‘macro’ realisaties hebben me steeds geboeid door hun ‘uitdaging’: binnen budget en termijn technische complexe werken uitvoeren.


Sinds kort behoor ik tot de groep “einde loopbaan door de leeftijd, maar in goede gezondheid, vol energie en plannen” en kan ik mijn bucketlist beginnen afvinken.


De drie hoofdpunten bovenaan op dit lijstje:

    -het ambacht van het houtdraaien leren,

    -een website zelf ontwerpen en maken,

    -een mooie, lange reis maken met de camper.


Het eerste punt licht ik hieronder nader toe.


Het tweede punt is in uitwerking door het maken van de website ‘den Koning’.


Het derde punt is op dit ogenblik, door Corona, niet realiseerbaar en blijft voorlopig op de bucketlist staan.


Wat het houtdraaien betreft  heb ik eind vorig jaar bij de Vlaamse Gilde van de Houtdraaiers  (https://www.houtdraaiersgilde.be/)  een opstartcursus gevolgd. Geniaal: je komt binnen met ‘nul’ kennis en je gaat na een paar lessen buiten met je eigen gedraaid kommetje. Zelf iets kunnen maken met eigen handen is steeds een droom geweest. Muzikanten, schrijvers, boetseerders, hout- en steenkappers ….. allen hadden ze voor mij die fantastische gave om zelf iets te creëren. Zelf kon ik niets van dat alles en dat maakte me (gezond) jaloers. Tot … ik buitenkwam met dat kleine zelf gedraaide kommetje.


Na veel speurwerk op het ‘internet’ en raadgevingen van leden van de Gilde heb ik me dan een draaibank en een serie beitels en randapparatuur aangeschaft (werktuigen en machines). Dus het draaien kon beginnen.


Na het oefenen van elementaire basisbewerkingen (de techniek) zou het ogenblik aanbreken om een tweede cursus te volgen, maar dan was daar plots Corona (Maart 2020) waardoor alle cursussen systematisch werden afgeschaft. Intussen is nog steeds geen zicht op een heropstart. Niet getreurd, er zijn op het net wel enorm veel instructiefilmpjes die je met alles aspecten van het houtdraaien kennis laten maken.


Alle ‘happers, chrashes’ of hoe je ook maar wil noemen, die een houtdraaier kan ondervinden, zijn me niet vreemd. Maar oefening baart kunst! En dus  stond gans het jaar 2020 in het teken van uitproberen en oefenen. Komt daarbij nog dat de beitels moeten gescherpt worden, dus ook daar werd het oefenen, oefenen en nog eens oefenen.


Buiten de techniek van het houtdraaien, de nodige werktuigen en machines heb je natuurlijk ook hout nodig. Door omstandigheden beschikte ik over een vrij grote hoeveelheid droge eik. Dank zij Arno, Geert, Luc, Nadine, Peter en Wilfried heb ik beetje bij beetje de voorraad hout kunnen aanvullen.


Het product van het draaien moet ook afgewerkt worden. Hierover bestaat ook enorm veel lectuur.

Mijn bedoeling is om op termijn mijn eigen procedé te ontwikkelen en dit liefst op basis van natuurlijke producten zoals plantaardige oliën, bijenwas, shellawax ….

Je ziet, ik ben nog maar pas begonnen en een reeks uitdagingen kruisen mijn draaiersweg.

 

Mijn eerste gedraaide kommetje